sayenews.com

کد خبر : ۱۵۹
پ
تاریخ انتشار : ۱۹ اسفند ۱۳۸۶ - ۱۲:۱۶
رييس‌جمهور در مطلبي تحت عنوان " استمرار انقلاب" در وبلاگ شخصي خود تاكيد كرد: با جديت و قطعيت عرض مي‌نمايم‎ ‎كه ‏انقلاب دائمي و حفظ انرژي جنبشي و عزم انقلابي، تنها راه بقاء انقلاب‎ ‎اسلامي و تحقق اهداف اقتصادي، ‏سياسي، فرهنگي و آرماني آن است.‏‎

در مطلب رييس‌جمهور آمده است:

بسم‌الله الرحمن الرحيم‎

اللهم عجل لوليك الفرج و العافيه والنصر و اجعلنا من خير انصاره واعوانه والمستشهدين بين يديه‎

در باب امكان انقلابي ماندن و مفهوم تداوم انقلاب با دو گرايش عمده مواجه بوده و هستيم‎.

رويكرد‎ ‎اول انقلاب را يك پديده تاريخي مي‌داند كه مثل هر پديده تاريخي ديگر، مشمول‎ ‎مرورزمان قرار مي‌‏گيرد و بنابراين عبارت پايان انقلاب عبارتي معنادار و بلكه‏‎ ‎بديهي است‏‎.

در رويكرد دوم انقلاب حقيقتي اجتماعي و ضرورتي عقيدتي است. انقلاب تحول و اصلاح مستمر براي رسيدن ‏به قله‌هاي كمال فردي و اجتماعي‎ ‎است و سكون و ركود در حركت اصلاحي و تحول اجتماعي به معناي در ‏جا زدن و‎ ‎عقب‌گرد است.‏‎

رويكرد اول انقلابي ماندن را نوعي افراطي‌گري و ماجراجويي و حتي قانون شكني مي‌پندارد.‏‎

اما رويكرد‎ ‎دوم معتقد است كه انقلاب، نوعي اصلاحات دائمي و زير بنايي است كه جهادي‎ ‎مستمر را مي‌‏طلبد. يك دوره غفلت يا تغافل مي‌تواند به از دست رفتن همه دستاوردها و‎ ‎فرآورده‌هاي انقلاب منجر شود. ‏انقلاب دهه به دهه، سال به سال و تصميم‎ ‎به تصميم بايد تجديد و احياء و بلكه تعميق شود. حركت به سمت ‏عدالت، آزادي، آزادگي، رشد، كمال، صلح و امنيت، برادري و محبت، برچيدن سوء‎ ‎استفاده‌ها و برتري طلبي‌‏ها و محو كينه ورزي‌ها، حركتي دائمي و مبتني بر‏‎ ‎نگاه انقلاب محور يعني اصلاحات زير بنايي، ساختاري و ‏اساسي است. بسيار‎ ‎روشن است كه اينجانب به رويكرد دوم معتقدم. با جديت و قطعيت عرض مي‌نمايم‎ ‎كه ‏انقلاب دائمي و حفظ انرژي جنبشي و عزم انقلابي، تنها راه بقاء انقلاب‎ ‎اسلامي و تحقق اهداف اقتصادي، ‏سياسي، فرهنگي و آرماني آن است.‏‎

اعتقاد به انتظار حاكميت همه ارزش‌ها در جهان در حقيقت اعتقاد به انقلاب همه جانبه و مستمردرانديشه، ايمان ‏و عمل صالح است‎ .‎

آري! موجيم كه آسودگي ما عدم ماست.‏

‎* * *‎

مراد‎ ‎بنده از انقلابي ماندن تكرار برخي تجربيات و يا بازگشت به نقطه شروع نيست بلكه دقيقا به مفهوم ‏اصرار بر‎ ‎ارزش‌هاي انقلابي و تلاش براي تعميم وتعميق آن‌ها در فازهاي تكاملي و مراحل‏‎ ‎بالاتر و مبتني بر ‏منطق و تدبير انقلابي است.‏

پيروان رويكرد اول به‎ ‎تدريج تبديل به "انقلابيون سابق" يا "انقلابيون شرمنده" مي‌شوند كه بدهكاري‌هاي‎ ‎شخصي خود را به شكل بدهكارسازي انقلاب، تغيير صورت داده و هزينه خستگي‌ها‏‎ ‎و بريدگي‌ها و احيانا ‏خودخواهي‌ها و اشرافيت‌گرايي‌هاي خود را بر ملت‏‎ ‎تحميل مي‌نمايند. آنان با ادبيات دلسوزانه و ‏شعارعقلانيت و واقع‌بيني به‏‎ ‎تدريج، شعارهاي اصلي انقلاب را يك به يك، به نمايندگي خود خوانده از طرف‏‎ ‎ملت كه صاحبان اصلي انقلابند، پس گرفته و احيانا تغيير داده و يا دست كم‎ ‎تفسير به راي مي‌كنند و در مقابل ‏كساني را كه به آرمان‌هاي اصيل انقلاب و امام‏‎ ‎پايبند مانده‌اند را با صفاتي چون خام، تندرو،‎ ‎قشري، سطحي و ‏يا شتابزده توصيف مي‌كنند؛ چراكه از نظر آنان انقلاب تمام‎ ‎شده است و حداكثر سالي يك بار يك جشن تولد ‏تشريفاتي براي آن برگزار کردن کافي است و اين همه بدهكاري آن‌ها به امام و شهداست.‏‎

رويكرد دوم، براين‎ ‎باوراست كه حكومت بايد با همان خلوص و شدت 23بهمن 57، در كنار توده‌هاي‎ ‎مردم و ‏عاشق آنان و دلداده به محرومين و مستضعفين و اهل دوندگي شبانه‌روزي‎ ‎باشد و خود را ممنون و ‏بدهكارمردم بداند و نه مالك و طلب‌كار و منت‌گذار بر آن‌ها‎.

اين حقير با همه كاستي‌ها و با همه محدوديت‌ها و ضعف‌هاي شخصي‎ ‎كه بدان معترفم، خود را متعلق به ‏رويكرد دوم مي‌دانم و اگر اسم اين سادگي‎ ‎است، از خداي شهيدان مي‌خواهم كه هيچ‌وقت پيچيده نشوم و هميشه ‏ساده بمانم‎.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پنجره
ویژه های سایه