sayenews.com

کد خبر : ۲۵۱۸۲
پ
تاریخ انتشار : ۲۴ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۲:۳۸
روزنامه آفرینش نوشت:
به گزارش سایه، با شروع ثبت‌نام از داوطلبان کاندیداتوری دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، افراد مایل به کاندیدا شدن، روانه ستاد انتخابات کشور شده و درخواست نام‌نویسی می‌دهند. از همان روز آغازین ثبت‌نام، تصاویر و خبرهای مختلفی درخصوص افراد داوطلب ریاست جمهوری که برای ثبت‌نام و تحویل مدارک برای تعیین صلاحیت به ستاد مراجعه کرده بودند، منتشر شد. افراد مطرح و شناخته‌شده‌تر در عرصه سیاسی، افراد گمنام و فاقد تجربه حضور در عرصه سیاست، پیر، جوان، با تیپ‌ها و ظواهر مختلف و البته با شعارهای تبلیغاتی متفاوت و...

این «تنوع» و «تفاوت‌های» بین داوطلبانِ همین یکی دو روز اخیر، به حدی زیاد است که برخی رسانه‌ها با انتشار تصاویر مربوط به افراد داوطلب، سعی کردند گوشه‌ای از آن را برای مخاطبان خود به تصویر بکشند.

اگرچه صِرفِ حضور و بودن در یک عرصه به مدت زیاد، لزوماً به معنای متبحر بودن در آن عرصه نیست. اما از طرف دیگر، آشنا بودن با بدیهیات و برخی مقدمات مربوط به یک حیطه، چیزی است که برای ورود به آن «لازم» می‌نماید.

داشتن سواد سیاسی، یا برخوردار بودن از تجربه حضور در میدان سیاست، هر چند «شرط کافی نیست»، کما اینکه ممکن است فردی به‌رغم حضور در عرصه سیاسی، از بینش و دانش قابل قبولی در این عرصه برخوردار نباشد، اما به هر حال، به نظر می‌رسد داشتن تخصص در زمینه سیاست، «شرط لازم (و نه کافی)» برای اعلام داوطلبی در پست مهمی مثل رییس جمهوری است.

موضوع این نوشته، انتخابات ریاست جمهوری آتی نیست. بلکه هدف از آن، تذکر نسبت به جایگاه فراموش شده «تخصص» در مشاغل، سِمت‎ها و پستهای مختلف است.

شاید یکی از دلایل مهم عدم توجه به تخصص‌گرایی در کشور ما، رواج این فرهنگ در جامعه است که با هر نوع سوابقی، می‌توان به هر حیطه‌ای وارد شده و نقش‌آفرینی کرد.

همان طور که همواره نیز این اتفاق در بخشهای مختلف افتاده و در موارد زیادی، به دلیل مقدم شدن «رابطه» بر ضابطه، افراد متخصص و مجرّب، در حاشیه مانده، و افراد فاقد تخصص و تجربه کافی، در مشاغلی به‌کارگیری شده‌اند که موجب وارد شدن لطمه‌های زیادی در اثر این ناآگاهی و عدم تخصص شده است. حال، فرقی نمی‌کند این درنظر نگرفتن تخصص‌ها و توانمندی‌های فردی، مربوط به مشاغل و پستهای کوچکتر باشد و یا مربوط به جایگاهی مانند ریاست جمهوری که می‌تواند به طور گسترده‌ای فضای یک جامعه را در زمینه‌های مختلف، تغییر دهد.

ممکن است افراد با سوابق مختلف، به دلیل علاقمندی به حیطه‌ای خاص، در آن زمینه شروع به مطالعه، کسب تجربه و آزمون و خطا کرده و نهایتا در آن حیطه، به توانمندی خوبی برسند. اما اینکه با «سابقه‌ی صفر» در یک عرصه، متقاضی تصدی پستی شویم که به نوعی در زندگی انسانهای دیگر تأثیرگذار است، از نظر ریشه‌های اجتماعی و فرهنگی آن، قابل تأمل است.

ای کاش روزی در جامعه ما هم این قاعده کلی جا بیفتد که: برای ایجاد توسعه و تحولات مثبت در «هر زمینه‌ای»، باید از دانش و مهارت کافی برخوردار بود. در این صورت، با غلبه تخصص‌گرایی و تکیه زدن افراد در سمت‌ها و پست‌های مرتبط با دانش و مهارت خود، شاید ضریب بسیاری از خطاها در حیطه‌های مختلف، تقلیل یابد.
 
منبع: روزنامه آفرینش 
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پنجره
ویژه های سایه