sayenews.com

کد خبر : ۴۰۱۳
پ
تاریخ انتشار : ۲۰ تير ۱۳۸۸ - ۱۷:۵۸
احمدی‌نژادامروز دیگر احمدی‌نژاد بیست و چند روز پیش نیست.

هنوز چهار هفته از سخنان دکتر محمود احمدی‌نژاد نگذشته است که اعضای کابینه خود را متخصص‌ترین، با سوادترین و کارآمدترین دولت پس از انقلاب دانست. او برای آنکه برای اعضای دولت خود سنگ تمام بگذارد برخی از وزیران را «دکتر واقعی» خواند. این همه اصرار برای آن بود که به منتقدانش چه در میان اصلاح‌طلبان و چه در بین اصولگرایان بگوید که کم نمی‌آورد و انتقاد آنان را وارد نمی‌داند.

احمدی‌نژاد حتی هنگامی که علی کردان با استیضاح مجلس روبه‌رو شد و با رأی اکثریت غیرقابل باور از ساختمان وزارت کشور رفت، در مراسم تودیعش مدرک تحصیلی را کاغذی بی‌ارزش و غیر مفید خواند. اما هم او در جریان تبلیغات انتخاباتی ترجیح داد سخن چند ماه گذشته‌اش را به فراموشی بسپارد و مدرک تحصیلی، آن هم در حد دکترا را ارزشمند بخواند.

احمدی‌نژاد، اما امروز دیگر احمدی‌نژاد بیست و چند روز پیش نیست. او دیگر نمی‌خواهد و نمی‌تواند هزینه ناکارآمدی برخی اعضای کابینه خود را بپردازد و به همین دلیل ترجیح می‌دهد عناصری را وارد دولت کند که دستکم به واسطه ناشناخته بودن، در تیررس منتقدان قرار نگیرند.

با این همه نمی‌توان از نظر دور داشت که احمدی‌نژاد با نطق تلویزیونی اخیر خود، نوعی پیش دستی به خرج داد. او به خوبی می‌داند که اصلی‌ترین چالش او با مجلس و نیز احزاب و جناح‌های سیاسی، ترکیب دولت دهم است. بعلاوه انتقادات تندی در مورد شخص او وجود دارد که بسیاری از اصولگرایان در جریان انتخابات تصمیم گرفتند موقتاً آنها را مسکوت بگذارند تا رقیب از آن بهره‌ نبرد.

بخشی از آن انتقادها، به رفتار انتخاباتی احمدی‌نژاد بر می‌گردد و بخش عمده‌تر آن به اظهارنظرهای سیاسی‌اش که ادعا می‌شود تأثیرات منفی در داخل و خارج از کشور بر جای می‌گذارد. ارائه برخی آمارها و اطلاعات از جانب وی که حتی با آمار رسمی دولتی مغایریت دارد، ارائه طرح‌هایی مانند طرح تحول اقتصادی که - در صورت اجرا به همان شکلی که مدنظر اوست - دردسر‌هایی را در حوزه اقتصاد و امنیت ایجاد می‌کند، رفتار آمرانه با تیم اجرایی و...از نظر منتقدان، کم هزینه نبوده است. طبیعی است که جناح اصولگرا نمی‌خواهد بیش از این متحمل چنین هزینه‌هایی شود. از آن سوی نیز احمدی‌نژاد نمی‌تواند بیش از این، جناح‌ اصولگرا را به تمکین در برابر خواسته‌های خود فراخواند.

از این منظر سخنان اخیر احمدی‌نژاد درمورد تغییر‌ کابینه نوعی فرار به جلو هم ارزیابی می‌شود. او ناکار‌آمدی‌های مجموعه هیأت دولت را که خود ریاست آن را برعهده داشته به دوش وزیران می‌گذارد که به زعم او توقعات وی را برآورده نکرده‌اند. با این شیوه، احمدی‌نژاد می‌تواند از تیررس انتقادهایی که به زودی به سوی او سرازیر خواهند شد، بگریزد و توپ را به زمین اعضای نه‌چندان توانمند کابینه بیندازد.

با این همه، ساده‌لوحی است اگر تصور شود احمدی‌نژاد حلقه اصلی و نخست یاران خود را قربانی کند.

از فحوای نطق تلویزیونی احمدی‌نژاد می‌توان حداقل، 3 وزیر را از هم‌اکنون «برکنارشده» خواند: ارشاد، مسکن و کار. وی صراحتاً به حوزه هنر، خانه‌دار شدن مردم و اشتغال بیکاران به عنوان حوزه‌هایی اشاره کرد که مورد رضایت مردم نیستند.

در میان این 3 وزیر،‌ محمد جهرمی از مدتی پیش اعلام کرده است که در دولت بعدی احمدی‌نژاد عضویت نخواهد داشت. اخیراً نیز برخی خبرها از تصدی سمتی عالی در قوه قضائیه برای او خبر دادند. به این ترتیب باید صفارهرندی و سعید‌ی‌کیا را دو عضو کابینه به شمار آورد که احمدی‌نژاد ترجیح داد آنها را در مرحله نخست حذف کند.

صفارهرندی که تا آخرین روزهای منتهی به 22 خرداد، شاید فعال‌ترین وزیر در عرصه تبلیغات برای شخص احمدی‌نژاد بود، اینک با این واکنش روبه‌رو شده است. رئیس دولت نهم در نشست مناظره با موسوی نیز هنگامی که در مورد مجوز کتاب مورد انتقاد قرار گرفت، گرچه در برابر هیچ نقدی کوتاه نیامد اما نه تنها از صفارهرندی دفاع نکرد که او را مقصر هم خواند. پس از آن، شایع شد که وزیر ارشاد تا چند روز از رفتن به محل کار خود امتناع کرده است؛ هر چند این شایعه هیچ‌گاه تأیید نشد.

سعیدی‌کیا نیز از بی‌حاشیه‌‌ترین وزیران دولت بود که احمدی‌نژاد تقریباً در هر سخنرانی خود، توفیقات دولت را در بخش مسکن می‌شود اینک، اما همین وزیر نیز ظاهراً روزهای آخر کار خود را در کابینه می‌گذراند.

احمدی‌نژاد احتمالاً وزیران دیگری را کنار خواهد گذاشت، اما بعید می‌نماید افرادی چون سعیدلو، محصولی، هاشمی‌ثمره، محرابیان، علی احمدی و به ویژه مرد جنجالی دولت اسفندیار رحیم‌مشایی را کنار بگذارد. او یک بار در برابر حملاتی که به مشایی می‌شد، گفته بود مخالفین می‌خواهند او را حذف کنند تا راه برای حذف دیگران هموار شود.

اکنون نیز به نظر می‌رسد احمدی‌نژاد وزیرانی چون مسکن و ارشاد که حتی ثلث انتقاداتی را که متوجه مشایی و علی‌آبادی است، برنینگیخته‌اند، کنار گذاشته می‌شوند تا نگاه‌ها چندان متوجه یاران نزدیک احمدی‌نژاد نشود. گو اینکه برخی از این افراد، حداکثر ممکن است با یک جابه‌جایی، پست دیگری را در دولت نهم تصاحب کنند.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پنجره
ویژه های سایه