sayenews.com

کد خبر : ۵۰۴۹
پ
تاریخ انتشار : ۲۸ خرداد ۱۳۹۰ - ۱۶:۲۱
این استراتژیست در ادامه مطالب جالب تری می گوید و ادعا می كند: «بسیاری از این تیشرت ها را دیدم كه نقش های پیچیده ای رویش است، این طلسم است. اعدادی روی این لباس ها خورده كه اینها ابجد بعضی از شعارهای شیطانی است. مثلاً یارو زده 813، 418، شما نمی دانید چیست. اینها ابجد یك جمله است و كاركرد همان جمله را دارد و نكته دیگه اینا زمینه بازی طراحی كرده اند.» و این نشان می دهد انگلیسی زبانان هم به حروف اَبجَد كه شیوه‌ای برای مرتب‌سازی حروف زبان عربی است كه بر پایه الفبای اولیه خط فنیقی مرتب شده نیز مسلطند و ..
در حالی كه تصور می شد تنها حسن عباسی است كه با تئوری های من درآوردی به دفاع بد از دین و انقلاب پرداخته و متاسفانه تریبون هم در اختیارش قرار داده می شود و در نهایت زمینه استهزای نیروهای ارزشی را فراهم می آورد، به تازگی نسخه جدید و جوان تر عباسی به میدان آمده كه ادعاهایی جالب تر از او دارد و قطعاً با ادمه دادن همین مسیر می تواند از {پروفسور دكتر} حسن عباسی ملقب كسینجر اسلام هم بیشتر مطرح شود!

به گزارش آینده؛ در چند سال اخیر شاهد رشد چهره هایی هستیم كه با وجود آنكه در یك شاخه نیز جزو سرآمدان كشور نیستند، اما در بسیاری از حوزه ها و به خصوص حوزه های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی اظهار فضل می كنند و از دكتر تا پروفسور بالا برده می شوند. شاید نبود تئوریسین های بزرگ كه بتوانند واقعیت لابی ها و قدرت های موجود در غرب و به طور خاص آمریكا را در چهارچوب تحلیل های صحیح ارائه دهند، باعث شده از این چهره ها در تمامی بخش ها استفاه شود و متاسفانه بسیاری از جریان ها كه بعضاً در میانشان قشر دانشگاهی نیز مشاهده می شود. بسیاری از گفته های این عده در چهارچوب منطق و عقل نمی گنجد و به سادگی نیز مشخص است كه یك دروغ است كه "آینده" مواردی از اینها را ذكر كرده تا نشان دهد این عده تا چه میزان صادق یا خیال پردازند؟

حسن عباسی یكی از نخستین اشخاصی بود كه در این تیپ جای می گرفت و صرفاً چون علیه غرب و برخی ها حرف می زد، پر و بال داده شد و در نهایت با صفت های غلوآمیز در هر حوزه ای سخنرانی كرد و اتفاقاً بخش قابل توجهی از گفته هایش خلاف واقع بود كه آینده مواردی از آن را پیشتر ذكر كرده است و متاسفانه امثال عباسی گروهی طرفدار تندرو پیدا كرده اند كه علی رغم بیان استدلال های منطقی كه نشان می دهد بسیاری از تحلیل های امثال او فاقد صحت بوده، حاضر نیستند حقیقت را بپذیرند و همین باعث می شود بساط امثال عباسی همیشه گرم باشد. اخیرا گویا اشخاصی هستند كه قصد دارند روی دست عباسی بزنند و با بیان مطالبی جالب تر و بی اصالت تر، ضمن دفاع بد از ارزش ها، خود را شهره عام و خاص كنند كه در این میان گفته های "علی اكبر رائفی پور" از دیگران شگفت تر و جالب تر است.

به نظر می رسد دو آفت در جامعه باعث رشد این چهره ها می شود: یكی میدان ندادن به نخبگان واقعی بنا به برخی دلایل و دیگری تمایل عجیب برای شنیدن حرفهای جذاب و عجیب و غریب كه هیچ كس تا به حال نشنیده باشد! در حالی كه معمولا مشكل ما عمل نكردن به نكات ساده ای است كه همه می دانیم، اما عمل به آنها برایمان مشكل است.

اخیراً در سطح شبكه های اجتماعی فیلمی منتشر شده كه بخشی از گفته های رائفی پور در یك برنامه است و این شخص تحت عنوان استراتژیست به بیان این ادعاها می پردازد و بدون ارائه یك برگ سند علمی می گوید: «پوشاك تنگ و مردانه كه استفاده می شود. لباس زیر "مارك داری" كه استفاده می كنند؛ به لحاظ آفرینش اگر بیضه های مرد حرارتش با حرارت بدن یكی باشد، انسان عقیم شده و نمی تواند نسل خودش را ادامه دهد. به خاطر این ابدا نباید لباس تنگ پوشیده شود. این اتفاق دارد می افتد. لباس های بسیار تنگ می پوشند كه این تاثیر می گذارد روی نسل این طرف. اینها هدفمند دارد اتفاق می افتد.» البته در این كه شلوارهای آزادتر می تواند هم شكیل تر و هم برای اعضای بدن مناسب تر باشد. اما ایشان نمی گوید چند میلیون غربی از این طریق عقیم شده اند؟!

وی می افزاید: «شلوار جین؛ جین در انگلیسی یعنی "جن". شلوار لی آبی رنگ رو می گویند جین. دقیقاً یك تشبه به... (نا مفهوم و احتمالاً جن). یا اخیراً یك كفش هایی طراحی كردند كه یك متر! یك متر كه عذرمی خوام، یك وجب پاشنه داره و واقعاً در حد یك متر است، آن پاشنه شان! پنجه پا را تشبه می كند به جن.، مثل سم! ما دو سال پیش عكسش رو دیده بودیم و كار كردیم و واقعاً فكر نمی كردیم وارد كشور شود. اما شد.» در خصوص شلوارهای جین در انتها توضیح می دهیم. اما در خصوص كفشهای پاشنه بلند ذكر همین نكته كافی است كه این كفش ها دهه های متمادی مورد استفاده است و دست كم از زمان كشف حجاب تاكنون در ایران وجود دارد و حتی در تصاویر كشف حجاب هم قابل رویت است و در این سال ها تنها قدری پاشنه اش بلند و كوتاه شده است. بهتر نبود به جای این توجیهات به برخی ضررها كه پزشكان درباره استفاده از این كفشها بیان كرده اند، اشاره شود؟

این استراتژیست در ادامه مطالب جالب تری می گوید و ادعا می كند: «بسیاری از این تیشرت ها را دیدم كه نقش های پیچیده ای رویش است، این طلسم است. اعدادی روی این لباس ها خورده كه اینها ابجد بعضی از شعارهای شیطانی است. مثلاً یارو زده 813، 418، شما نمی دانید چیست. اینها ابجد یك جمله است و كاركرد همان جمله را دارد و نكته دیگه اینا زمینه بازی طراحی كرده اند.. شما به هر حال هر مانتو می خواهید بخرید، از روی مانتوهای طراحی شده اینهاست. خیلی از دختران ما ابدا دوست ندارند این لباس ها را طراحی كنند. دختر عفیف است اما جوان است، دوست دارد شیك پوش باشد، دوست دارد متنوع لباس بپوشد، ندارد. لباس متنوع را فقط او برایش ارائه می دهد.» و این نشان می دهد انگلیسی زبانان هم به حروف اَبجَد كه شیوه‌ای برای مرتب‌سازی حروف زبان عربی است كه بر پایه الفبای اولیه خط فنیقی مرتب شده نیز مسلط هستند و لابد به عربی و فارسی هم مسلط هستند!

و همه اینها گفته شد تا شاید این نتیچه گیری كه تنها بخش قابل قبول گفته هاست بیان شود: «چند وقت پیش خبر آمد كه جوانی تو زیرزمین خانه اش یك تیشرتی خیلی قشنگ MY HERO، شهید متوسلیان، شهید آوینی، شهید همت و امثالهم رو زده است. خب این دردآور است. یعنی بعد از سی سال یك جوان باید در زیرزمین خانه اش اینها را تولید كند؟ آدم نمی دونه چی بگه. ما باید خودمان این كار را می كردیم. ما باید كارخانه بزنیم. این جوان لباس جدید می خواهد. این نمی تواند در تابستان با كت و شلوار بچرخد، نمی تواند هوا گرم است، این لباس خاص می خواهد، لباس نخی می خواهد. یك برهه ای كار شد...» كه البته در این زمینه با گوینده هم عقیده هستیم. اما چرا باید برای بیان این مطلب به آن همه استدلال های عجیب یا كم منطق روی آورد و چرا باید تریبون را به جای سپردن به دست چهره های شاخص فرهنگی كه برخی از آنها بیش از سن ایشان سابقه داشته و تریبون در اختیارشان قرار نمی گیرد، اینچنین كار را دست یك جوان داد و باعث شد با استدلال های ضعیف، اصل پوشاك بومی زیرسوال برود.

اگر قرار باشد هر آنچه نماد فرهنگ غرب است، حذف كنیم، آیا جز این است كه باید از كت و شلوار تن این "استراتژیست!" كه ساخته غربی های نامرد است و در دوره كشف حجاب، رضاشاه به زور اجباری اش كرد تا پیراهن یقه فرانسوی این دوستان را درآورد و جایش شلوار بختیاری و گیوه پوشید؟ حال "هر شخصی" دنبال فرهنگ صددرصد اصیل ایرانی است، بسم الله. با گیوه و شلوار بختیاری كه مشكل تنگی ندارد و باعث عقیم شدن نمی شود، در سخنرانی هایی به همین مناسبت می بینیمشان.

در انتها دعوت می كنیم مطالعه ای داشته باشید بر تاریخچه شلوار جین تا مشاهده كنید این افراد كه در خصوص مسائل دیگری نیز تحلیل هایی به همین اندازه مبتنی بر "توهم توطئه" داده اند و متاسفانه به آنها پر و بال هم داده شده، تا چه اندازه خطا می روند؛ تاریخچه ای كه به خوبی نشان می دهد بسیاری از آن چه در جهان رشد می كند به دلیل اقبال عمومی و صرفه اقتصادی است و نه توطئه دشمنان خارجی! و شلوار جین و هرآنچه از غرب وارد می شود نیز از این قاعده مستثنی نیست و باوجود لزوم تاكید بر فرهنگ خودی، نباید با تحلیل غلط، به جای ایجاد بازارهای داخلی برای كالاهای با كیفیت داخلی، آدرس غلط داد و در پی درافتادن با مارك و لباسی بود كه روزی در دیار غرب یا عرب تولید شده است.

اولین شلوارهای جین دو مدل بودند: شلوارهای آبی نیلی رنگ و شلوارهای كتان قهوی ای شسته شده. شلوارهای كتان چون نرم و راحت نبودند به تدریج از دور خارج شدند و سالها به عنوان لباس كار استفاده می شدند.

لویی استر اوس سال ۱۸۵۳ در سن ۲۴ سالگی به سانفرانسیسكو آمد. برادر او در نیویورك به تجارت كالا مشغول بود و لویی استر واس شعبه جدیدی از تجارت در این شهر احداث كرد. او كه آلمانی تبار بود پس از مهاجرت به آمریكا چندین سال در نیویورك مشغول به فراگیری روش های تجارت بود در طی بیست سال او به یكی از تاجران موفق پارچه تبدیل شد. یكی از مشتریان لوی استراوس خیاطی به نام ژاكوب دیویس (Jacob Davis) اهل لاتویا (Latvia) بود. او كه در نوادا (Nevada) زندگی می كرد، از شركت استراوس به صورت عمده پارچه خریداری می كرد.

در میان مشتریانش شخصی بود كه دائما جیب های شلوارهایی كه ژاكوب برایش می دوخت را پاره می كرد. ژاكوب به فكر راه حلی برای دوام بیشتر شلوارهای این مشتری بود، روزی به فكرش رسید كه شاید با استفاده از نوعی پرچ فلزی در نقاطی از شلوار كه پاره شده یا آسیب دیده، مثل گوشه های جیب ها و در زیر دكمه های شلوار، بتواند باعث استحكام بیشتر برای شلوار شود.

مشتریان ژاكوب خیلی سریع از این شلوارهای پرچ دار استقبال كردند. او نگران شد كه شاید كسی این ایده ماهرانه اش را بدزدد، بنابراین تصمیم گرفت حق امتیاز این كار را به نام خود ثبت كند. اما ۶۸ دلاری كه برای كارهای اداری لازم بود را نداشت. بنابراین به عنوان شریك تجاری فوراً به فكر لوی استراوس افتاد. در سال ۱۸۷۲ طی نامه ای كه به لوی استراوس نوشت، به او پیشنهاد كرد كه حق امتیاز این كار متعلق به هر دو نفرشان باشد. استراوس كه یك تاجر خبره بود، با دیدن این محصول جدید، بلافاصله پیشنهاد ژاكوب را پذیرفت.

در بیستم ماه مه سال ۱۸۷۳، این دو نفر حق امتیازی به شماره ۱۳۹,۱۲۱ را در آمریكا به نام خود ثبت كردند. این تاریخ امروزه به عنوان تاریخ تولد رسمی بلوجین شناخته شده است. از آنجا كه رنگ نیلی به دلیل تیرگی دیرتر كثیف می شد و برای لباس های كار نیز انتخاب بهتری بود، مهم ترین و پرطرف دارترین رنگ در میان مردم بود. لوی استراوس، ژاكوب را به عنوان سرپرست تولید این شلوارهای جدید در شركت خود استخدام كرد. این شركت تا سال ۱۸۷۵ به تولیدات خود ادامه داد و دو كارخانه دیگر در سانفرانسیسكو راه اندازی كرد. پارچه های كتان برای دوخت این شلوارها از یكی از معروفترین كارخانه های پارچه سازی منچستر تامین می شد.

در مدت زمانی كوتاه، تمام كارگران از این شلوارهای جدید استفاده می كردند. قیمت یك دست لباس كار با دوام تولید شركت لوی استراوس ۱.۲۵ دلار بود، رقمی كاملا باور نكردنی! حق امتیاز این محصول تا بیست سال منحصراً در اختیار شركت استراوس بود. در سال ۱۸۹۰ این شلوارها مدل ۵۰۱ نام گرفت كه هنوز هم با این نام در بازار به فروش می رسد. با به پایان رسیدن حق انحصار این محصول، بسیاری از كارخانجات تولید پوشاك از این محصول پرطرفدار شركت لوی استراوس كپی برداری كردند.

تا سال ۱۹۵۰ دانش آموزان دبیرستانی به عنوان اعتراض به بزرگترها كه این شلوارها را نمی پوشیدند و برای اینكه متفاوت تر به نظر برسند، شروع به پوشیدن این شلوارها كردند. در سال ۱۹۷۰ شلوارجین بیش از همیشه طرفدار پیدا كرد. از زمانی كه مردم لغت لیوایز را برای این شلوارها به كار بردند، شركت لوی استراوس نیز این لغت را به عنوان علامت تجاری اش ثبت كرد.

● چرا پارچه جین آبی رنگ است ؟

در اواخر قرن نوزدهم قبل از ابداع رنگ های مصنوعی از رنگ های گیاهی طبیعی برای رنگ كردن پارچه ها استفاده می شد. از آنجا كه رنگ نیلی به دلیل تیرگی دیرتر كثیف می شد و برای لباس های كار نیز انتخاب بهتری بود، مهم ترین و پرطرف دارترین رنگ در میان مردم بود. از آن زمان این رنگ روی پارچه های جین باقی ماند.

قرن هجدهم: استفاده از پارچه كتانی در قرن هجدهم، با رونق گرفتن كشاورزی، كارگران برای كار در مزرعه لباس های جین می پوشیدند، زیرا استحكام بیشتری داشت و به آسانی از بین نمی رفت. برای محكم تر شدن نقاطی از شلوار كه زودتر دچار پارگی دوخت می شدند از نوعی پرچ استفاده شد.

قرن نوزدهم: معادن طلا در كالیفرنیا كارگران معادن طلای كالیفرنیا به لباس هایی با دوام و محكم نیاز داشتند. برای اولین بار در سال ۱۸۵۳ شخصی به نام استراوس تولید انبوه لباس كار با مشخصات فوق را شروع كرد. سال ۱۹۳۰گاوچران ها در اكثر فیلم های وسترن شلوار جین به پا داشتند. این كار باعث رواج شلوار های جین در آن سال ها بین مردم شد. سال ۱۹۴۰در زمان جنگ دوم جهانی، سربازان آمریكایی شلوار جین می پوشیدند. بعد از جنگ، تولید كننده های معروف پوشاك از قبیل رانگلر (wrangler) و لی (lee) شروع به رقابت با لوی (levi) برای در دست گرفتن بازار جهانی كردند.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پنجره
ویژه های سایه