sayenews.com

کد خبر : ۷۰۰۵
پ
تاریخ انتشار : ۱۶ مهر ۱۳۹۰ - ۱۸:۱۶
وقتی سخن از سوءاستفاده عظیم بانكی و مالی اخیر به میان می‌آید رئیس‌جمهوری می‌گوید: بانك‌ها كه دست كسی نیست، ما هم كه بی‌تقصیریم و پدرمان نان حلال به ما داده است. یا به هنگام مواجهه با گرانی كالایی خاص بگوید سر كوچه ما ارزان است و حالا هم وقتی قیمت سكه در اقتصاد آشفته كشور سر به فلك می‌كشد، رئیس‌جمهوری به جای پاسخگویی درباره بازار سكه و طلا می‌گوید: سكه كه خوردنی نیست و اهمیت بالایی ندارد!
این خبر را به نقل از خبرگزاری فارس بخوانید:

رئیس‌جمهور در همدان با اشاره به بالا رفتن قیمت سكه و ارز گفت: مگر سكه خوردنی است یا اینكه اهمیت بسیار بالایی دارد؟ فقط برخی برای مراسم‌ها به آن احتیاج دارند، اما بدخواهان با هزینه پول‌های بسیار سكه‌ها را خریداری می‌كنند تا بازار را به هم بریزند.

عصر ایران نوشت: درباره سخنان جناب آقای احمدی‌نژاد نكاتی چند قابل ذكر است:

1ـ مردم از رئیس‌جمهور و دولت تحت امرش پاسخ می‌خواهند نه فرافكنی و جملات قصار (!).

اینكه نمی‌شود هر وقت مساله و مشكلی در كشور پدید می‌آید مسوولان با پاسخ‌های عجیب و غریب از خود سلب مسوولیت كنند.
مثلاً وقتی سخن از سوءاستفاده عظیم بانكی و مالی اخیر به میان می‌آید رئیس‌جمهوری می‌گوید: بانك‌ها كه دست كسی نیست، ما هم كه بی‌تقصیریم و پدرمان نان حلال به ما داده است.
یا به هنگام مواجهه با گرانی كالایی خاص بگوید سر كوچه ما ارزان است و حالا هم وقتی قیمت سكه در اقتصاد آشفته كشور سر به فلك می‌كشد، رئیس‌جمهوری به جای پاسخگویی درباره بازار سكه و طلا می‌گوید: سكه كه خوردنی نیست و اهمیت بالایی ندارد!

مگر یك كالا باید حتماً خوردنی باشد تا اهمیت یابد؟ با این حساب مسكن، خودرو، لوازم خانه و لوازم‌التحریر دانش‌آموزان و دانشجویان و... نیز لابد فاقد اهمیت هستند!

اگر سكه فراتر از قیمت‌های جهانی بالا می‌رود، به علت عدم‌اعتماد مردم به آینده اقتصادی كشور و سرمایه‌های شخصی‌شان است كه روزی به سمت بازار سكه می‌روند، روزی دیگر اندوخته‌های خود را در زمین و مسكن به كار می‌گیرند و همین‌طور الی آخر!
در حالی‌كه اگر دولت كنونی و دولت‌های قبلی اقتصاد سالم و قابل اتكایی برای این ملت دست و پا كرده بودند، مردم پول های خود را به جای سكه و ارز و زمین و... در بانك‌ها و تولید و بورس و ... سرمایه‌گذاری می‌كردند.
بله! حق با رئیس جمهور است؛ تا سكه خوردنی نیست اما حال و روزش مانند دماسنجی است كه خیلی چیزها را نشان می دهد.

2ـ سكه خوردنی نیست و از این رو به زعم رئیس‌جمهوری اهمیت بالایی ندارد. به فرض كه چنین باشد! مگر قیمت خوردنی ها در این كشور سر به فلك نگذاشته است؟
مردمی كه تا دیروز هنگام تعارف به یكدیگر می‌گفتند: "نان و پنیری هست، با هم می‌خوریم"، با قیمت‌های نجومی كنونی دیگر چه بگویند؟ پنیر سفید صد گرمی كه تا همین چند وقت پیش به قیمت گزاف 1000 تومان فروش می‌رفت، اكنون 1400 تومان شده است و یك قرض نان سنگك معمولی (بدون آپشن=ساده و غیر خاشخاشی!) هم 500 تومان.

روغن مایع 800 گرمی به طور متوسط حدود 2350 تومان است. شیر مدت‌دار با 30درصد افزایش به 1300 تومان رسیده و تخم‌مرغ هم كه در حال رفتن به موزه مواد غذایی است و تا 9000 تومان در هر شانه خرید و فروش می‌شود.

كره بسته‌بندی شده 100 عددی (هر عدد 10 گرم) كه 6500 تومان بود، حالا شده 9500 تومان ناقابل، شكر بسته‌بندی 900 گرمی نیز كه 900 تومان بود، در روز جاری 1690 تومان اتیكت خورده است و همین طور است حكایت سایر اقلام «خوراكی» از برنج گرفته تا ماست و چای و سبزی و میوه.
اینها كه خوراكی‌ها هستند آقای احمدی‌نژاد!

راستی بد نیست آقای رئیس‌جمهور كه بارها به مهندس و محاسبه‌گر بودن خود تاكید كرده‌اند، قیمت كنونی همین چند قلم كالای خوراكی ذكر شده را با قیمت قبلی‌شان كه مال همین تابستان اخیر است مقایسه كنند تا ببینند آیا افزایش قیمت‌ها ، همان طوری كه در آن برنامه زنده تلویزیونی اخیرشان فرمودند فقط 6 درصد بوده است یا اینكه عدد و رقم‌ها، چیز دیگری نشان می‌دهند؟!

3ـ و سخن آخر اینكه منكر زحمات دولت نیستیم و هر تلاشی را ارج می نهیم ولی هر چند گرانی و تورم مردم را می‌آزارد اما بسیار بیش از آن، سخنان توجیه‌آلود مسوولانی رنج‌شان می‌دهد كه انتظار می‌رود برای فهم و لااقل تجربه روزانه مردم احترام قائل شوند.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پنجره
ویژه های سایه