sayenews.com

کد خبر : ۷۴۹۸
پ
تاریخ انتشار : ۰۵ آبان ۱۳۹۰ - ۱۰:۳۷
احتمالاً‌ كسانی كه از تسلیت رئیس جمهور و شركت وزیر خارجه در مراسم ختم و تشییع ولیعهد عربستان ناراحت شده اند انتظار داشتند كه رئیس جمهور سه روز جشن عمومی در ایران اعلام كند و وزیر خارجه هم به همتای سعودی اش زنگ بزند و بگوید خوب شد كه مرد!
عصرایران نوشت: سفر علی اكبر صالحی وزیر امور خارجه ایران به ریاض برای شركت در مراسم تشییع جنازه ولیعهد عربستان و نیز تسلیت گویی محمود احمدی نژاد به پادشاه سعودی به خاطر درگذشت برادرش ،‌با واكنش های منفی متعددی از سوی برخی رسانه های اصولگرا مواجه شده است ؛‌از جمله روزنامه كیهان در شماره امروز خود از شركت صالحی در مراسم تشییع جنازه شاهزاده سلطان انتقاد كرد و نوشت كه چگونه وزارت خارجه از یك سو كشتار مردم بحرین و یمن توسط سعودی ها را محكوم می كند و از سوی دیگر به مراسم ختم ولیعهد سعودی ها می رود؟صالحی و احمدی نژاد

برخی دیگر از رسانه های اصولگرا نیز به تسلیت گویی رئیس جمهور انتقاد كرده و آن را "تسلیت به قاتل"‌نامیده و به شدت نكوهیده اند.

در این كه حكومت سعودی تمایلات ضدایرانی دارد و در سركوب مردم یمن و بحرین مشاركت می كند تردیدی نیست اما حساب آداب دیپلماتیك از این مسائل جداست.

هر كشوری در حوزه روابط خارجی خود یك سری اصول دارد كه بدانها پایبند است. مثلاً‌ برای حكومت آمریكا حفظ و حراست از اسرائیل یك اصل لایتغیر در سیاست خارجی است و برای جمهوری اسلامی ایران هم آرمانگرایی اسلامی.

این اصول هر چند بن مایه حركت هر دولتی در نظام بین الملل را تشكیل می دهند اما پایبندی به آنها مغایرتی با حفظ آداب دیپلماتیك ندارد.
یكی از این آداب هم شركت در مراسم ختم مقامات ارشد كشورهایی است كه با آنها روابط دیپلماتیك برقرار است.

ایران و عربستان ، هر چند تضاد منافع آشكاری در منطقه دارند ولی در عالی ترین سطح دیپلماتیك -یعنی در سطح سفیر- با یكدیگر رابطه دارند. بنابراین نمی شود كه رابطه دیپلماتیك داشت و در حالی كه دهها هزار زائر ایرانی در همین لحظه در عربستان هستند كوچك ترین و پیش پا افتاده ترین آداب دیپلماتیك را زیر پا گذاشت.

این نهایت بی انصافی است كه مقامات وزارت خارجه را همواره مورد نقد قرار داد كه دیپلماسی نمی دانند ولی وقتی یك كار مبتنی بر آموزه های اولیه دیپلماسی هم از آنها سر می زند ، آسمان و ریسمان به هم بافته شوند تا آن كار مثبت منكوب شود!

احتمالاً‌ كسانی كه از تسلیت رئیس جمهور و شركت وزیر خارجه در مراسم ختم و تشییع ولیعهد عربستان ناراحت شده اند انتظار داشتند كه رئیس جمهور سه روز جشن عمومی در ایران اعلام كند و وزیر خارجه هم به همتای سعودی اش زنگ بزند و بگوید خوب شد كه مرد!

مشكل بزرگ كشور ما این است كه همه چیز را با هم قاطی می كنند و بر مبنای فرمول "صفر و یك" عمل می كنند. مثلاً‌ چون در این مورد بخصوص عربستان در خلاف منافع ما در بحرین مداخله می كند یا ایران را متهم به ترور سفیرش كرده است ، باید دیپلماسی را كنار بگذاریم و حتی یك تسلیت خشك و خالی هم نگوییم.

این در حالی است كه مشكلات ما با عربستان و حركات ما در منطقه كه علیه منافع سعودی هاست به جای خود محفوظ است و حفظ روابط سیاسی و پاینبدی به آداب دیپلماتیك هم در جای خود ؛ و حضور صالحی در مراسم ختم ولیعهد عربستان به معنای چشم پوشیدن از اختلافات موجود نیست.

وانگهی هر اندازه كه دو كشور از همدیگر دور باشند ،‌ سوء تفاهم ها و تضادها تشدید می شود و برعكس به همان اندازه كه كشورها به یكدیگر و مردم و مقامات همدیگر احترام بگذارند روابط حسنه تقویت می شود كه یكی از مظاهر این احترام دیپلماتیك و حتی انسانی ، همین ابراز همدردی در غم ها (مانند فوت مقامات و بروز زلزله و توفان) و اظهار شراكت در شادمانی ملل دیگر (مانند روزهای ملی و استقلال و موفقیت های بزرگ ورزشی)‌ است.

فراموش نكنیم در دوران جنگ سرد كه دو ابرقدرت شرق و غرب حتی گاه تا آستانه جنگ اتمی هم پیش می رفتند ، روابط دیپلماتیك بین آنها در عالی ترین سطوح برقرار بود و در همان حال بزرگ ترین رقابت تاریخ در تقسیم منافع جهان بین آمریكا و شوروی سابق در جریان بود.
حتی در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران هم دو كشور روابط دیپلماتیك خود را ولو در سطحی نازل حفظ كرده بودند.
در واقع عالم روابط بین الملل جایی برای رفتارهای صفر و یكی ندارد و یك دولت و یك سیاستمدار باید این سخن نغز سعدی را آویزه گوش كند كه "نه چندان درشتی كن كه از تو سیر گردند و نه چندان نرمی كه بر تو دلیر شوند... درشتی و نرمی به هم در به است."

همه این ها از این آموزه دیپلماتیك نشأت می گیرند:‌ "پایبندی به اصول منافاتی با حفظ آداب دیپلماتیك ندارد."

لذا بر سبیل انصاف باید گفت كه تسلیت گویی مقامات ایران و حضور صالحی در مراسم تشییع ولیعهد عربستان نه تنها منافاتی با اصول سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نداشته ،‌بلكه منطبق بر منافع ملی و آداب دیپلماتیك بوده است و در عین حال نافی مواضع ایران در قبال سعودی ها نیست چه آن كه رقابت و حتی خصومت به جای خود و آداب دیپلماتیك هم به جای خود.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پنجره
ویژه های سایه