sayenews.com

کد خبر : ۸۰۷۱
پ
تاریخ انتشار : ۲۹ آبان ۱۳۹۰ - ۱۸:۰۱
*مجلسيان قانوني تصويب كرده‌اند كه به موجب آن هركس حداقل دو سال در يك پست سياسي باشد، تا آخر عمر حقوق مديريتي‌اش را دريافت كند.
تصميم كاملاً درست و به‌جايي گرفته‌اند. فقط چند نكته به ذهن بنده آمده كه عرض مي‌كنم:
1- آيا اين بدان معني است كه مديران محترم دولتي حتي اگر دو سال هم مديريت كنند، طوري ترتيب كارها را مي‌دهند كه آثارالباقيه‌اش تا پايان عمرشان باقي است؟
2- البته شايد هم معني‌اش اين باشد كه حقوقشان را تا آخر عمر مي‌دهند كه خيال مديران راحت باشد و ديگر تلاش نكنند زيرآب ديگران را بزنند به اميد اين كه صندلي رفته را باز پس بگيرند.
3- از يك منظر منطقي هم اين كار چندان هم ضروري به نظر نمي‌رسيد، چراكه اصلاً ممكن نيست كسي در ايران مدير شود و مدير از دنيا نرود. فقط اداره مربوطه‌اش عوض مي‌شود. خود من رئيس پليس راهنمايي و رانندگي مي‌شناسم كه الآن مدير‌عامل تيم پرسپولیس است كه البته اين يكي باز هم خيلي مربوط است. چون حداقل در نام هر دو شغلش «پليس» وجود دارد.
به قول دوستي علاوه بر قانون بقاي ماده و انرژي، قانون ديگري هم در ايران داريم كه قانون بقاي مدير و مديريت است. مديران تمام نمي‌شوند، فقط از صورتي به صورت ديگر در مي‌آيند، همين.
4- آيا اين قانون استثنا هم دارد؟ مثلاً فرض كنيم كسي از مديريت كنار برود و كانديدا‌ي رياست جمهوري هم بشود و رأي نياورد.

بروكار مي‌‌كن
*نماينده كرج در مجلس با توجه به اينكه دولت كسي كه در هفته دو ساعت كار كند را «بي‌كار» به حساب نمي‌آورد گفته است دولت بايد خجالت بكشد.
1- اولاً كه دو ساعت كار در هفته كافي است. شغل اشخاصي كه با اين تعريف بي‌كار به حساب نمي‌آيند اين است كه الباقي هفته خداراشكر كنند كه همان دو ساعت كار را دارند.
2- حرف نماينده كرج و موضوع بحثش اساساً غلط است.
ما چند سالي است كه بي‌كار نداريم و همگي سركار هستيم. آقايان حتي اگر بخواهند قدرتش را دارند كه همه دنيا را سركار بگذارند. تا حالا دو سه بار اين رباعي را نوشته‌ام برايتان، گويا باز هم بايد بنويسم.
از نعمت حق شكرگزاريم همه
در دولت دوست كار داريم همه
بيهوده مگو ز معضل بي‌كاري
عمري‌ست كه دايم سركاريم همه

قليان آمد، خوش آمد
*پيشنهاد وزارت بهداشت براي آزادي استعمال دخانيات در قهوه‌خانه‌ها به تصويب هيأت دولت رسيد و قليان دوباره آزاد شد.
بدين وسيله بازگشت پيروزمندانه قليان به آغوش قهوه‌خانه‌ها و آزادي استعمال توتون و تنباكو «باي نحو كان» را تبريك عرض مي‌نماييم.
فقط اميدواريم مديران مملكت همانطور كه در تصميم براي حقوق مادام‌العمر ثابت‌قدم هستند، در اين مورد هم ثابت‌قدم باشند.
باز هم مي‌خواهم ببينم چه كسي مي‌گويد «ايران آزاد‌ترين كشور دنيا نيست؟» آقايان حتي دلشان نمي‌آيد يك قليان بي‌مقدار هم آزادي نداشته باشد.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پنجره
ویژه های سایه