sayenews.com

کد خبر : ۸۶۰۰
پ
تاریخ انتشار : ۰۹ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۶:۵۸
یکی از مهم‌ترین ابزارهای این گروه در طول این سه سال، هزینه کردن از رهبری برای مقاصد خودشان بوده و هست. در حالی که مقام معظم رهبری موکدا بر نظام قانونی کشور پای فشرده اند و حاضر به مداخله در انتخاب ریاست مجلس نبودند و این مطلب را به طرق مختلف در دوره قبل و این دوره نشان دادند، با این حال، تا آخرین لحظات برای تک تک نمایندگان پیامک‌هایی می آمد که هدف رهبری در پیامی که برای آغاز مجلس نهم دادند رأی به فلان شخص بوده است. رهبری با این موضع و به رغم بسیاری از تصورات واهی که این روزها مطرح می شد نشان دادند که به بلوغ فکری مردم و به ویژه نمایندگان احترام گذاشته و در این مسأله مداخله ای نخواهند کرد.
رسول جعفریان در وبلاگش نوشت: در 24 ساعت گذشته دو انتخاب صورت گرفت. نخست انتخاب آیت الله استادی در قم به عنوان دبیر شورای عالی حوزه و دیگری انتخاب دکتر لاریجانی به عنوان ریاست مجلس شورای اسلامی. هر دو انتخاب بازگشت نوعی تعادل به دو مجموعه مهم در حوزه علمیه و مجلس بود. جالب است که هر دو انتخاب همراه با تأکید مراجع تقلید و حمایت های بی دریغ آنان صورت گرفت.

طبیعی است که ریاست قبلی مجلس هم دکتر لاریجانی بود اما آنچه در دوره جدید اتفاق افتاد این بود که به رغم بسیاری از مسائل، اکثریت قاطع نمایندگان ترجیح دادند تا در عین حفظ استقلال مجلس که شعار اصلی ایشان بود، روی اصل اعتدال نیز تأکید و تکیه کنند. در قم نیز بازگشت آیت الله استادی به نماز جمعه قم ـ به همراه آیت الله امینی ـ بعد از یک دوره ترک آن، علامت آن بود که این دو بزرگوار با احساس این که جریان افراطی در صدد تخریب برخی از ارزشهای اسلامی و انقلابی و پیشروی برای تصرف همه جا و همه چیز است، ترجیح دادند بار دیگر فعال شده و نقش اخلاقی و اسلامی خود را در جهت حفظ ارزشهای نظام جمهوری اسلامی پر رنگ کنند.

طی سه سال گذشته، دو جریان افراطی در کشور وجود داشت. نخست جریانی که در سال 88 پدید آمد و تلاش می کرد تا با تندروی و تحت عنوان اصلاح یا انتقاد ، اصل نظام را مورد خدشه قرار دهد و دیگری، جریانی که به بهانه مقابله با جریان نخست تلاش می کرد همه امور اجرایی و اداری کشور را در دست گرفته و به بهانه مبارزه با فتنه، دست نیروهای اصیل انقلاب را نیز از آن کوتاه کند.

ویژگی عمده جریان دوم، این بود که بیشتر پیروانش، یا به دلیل دیدگاه های خود و یا سن اندک کمترین نقشی در انقلاب نداشتند و اکنون دایه دلسوزتر از مادر شده بودند.

در این ماجرا، بیش از همه رهبری نظام و جریان معتدل مظلوم واقع شد. بدون شک، جریان انحرافی ریاکارانه به نام ولایت، بیشترین بی اعتنایی را به رهبری و مشاوره‌های ایشان نشان داد. تحمل و بردباری مقام معظم رهبری برابر این بی اعتنایی ها و خانه نشینی ها، و پایداری روی اجرای قانون و حفظ روال عمومی کشور، نشان از ایثار ایشان برابر کسانی بود که تلاش می کردند ایشان را در مقابل کارهای انجام شده خود قرار داده و مقاصد خود را به پیش ببرند.

یکی از مهم‌ترین ابزارهای این گروه در طول این سه سال، هزینه کردن از رهبری برای مقاصد خودشان بوده و هست. در حالی که مقام معظم رهبری موکدا بر نظام قانونی کشور پای فشرده اند و حاضر به مداخله در انتخاب ریاست مجلس نبودند و این مطلب را به طرق مختلف در دوره قبل و این دوره نشان دادند، با این حال، تا آخرین لحظات برای تک تک نمایندگان پیامک‌هایی می آمد که هدف رهبری در پیامی که برای آغاز مجلس نهم دادند رأی به فلان شخص بوده است.

رهبری با این موضع و به رغم بسیاری از تصورات واهی که این روزها مطرح می شد نشان دادند که به بلوغ فکری مردم و به ویژه نمایندگان احترام گذاشته و در این مسأله مداخله ای نخواهند کرد.

در این میان یک نکته آشکار است و آن این که تندروها که زمانی کندتر از دیگران بودند، و اکنون برای اثبات انقلابی بودن خود شر و شور بیشتری از خویش نشان می‌دهند، در میان این اقدامات خود، گاه با دادن اطلاعات نادرست به دیگران، آنان را نیز به ورطه نابودی می کشانند.

این درست نبود که جناب دکتر حداد عادل که یکی از سرمایه های فرهنگی بوده و هستند و نزدیکی بیشتری با خط اعتدال دارند تا افراط، این چنین توسط افراد افراطی که خود را قیم مردم و نمایندگان، بویژه نمایندگان شهرستانی می دانند، آسیب ببینند. چنین پدیده ای نه در باره دانشمند محترم جناب آقای حداد و نه شماری دیگر از نمایندگان شریف و عزیزی که از سرمایه های نظام هستند و مع الاسف در مسیر این قبیل خواسته‌های افراطی قرار گرفتند پذیرفتنی نیست.

اکنون به نظر می رسد مجموعه نظام جمهوری اسلامی که ترکیبی از مردم و مسؤولان است، راه اعتدال را بر راه افراط ترجیح می دهد و انتظار می رود توده‌های مردم که از انتخاب امروز مجلس خوشحال شدند، در تحولات سیاسی بعدی نیز حمایت خود را از مسیر اعتدال نشان دهند.

باید از افراط گری های گذشته که جز خسارت های انسانی و مالی و نخبگی نتیجه ای نداشت درس گرفته و اعتدال را به عنوان یک سنت در جامعه نهادینه کرد، به طوری که هر عنصر افراطی یا نهادی که همچنان در آن حال و هواست در هر گوشه ای احساس کند که جایی میان مردم ندارد و روشش ممکن است ناخواسته به انقلاب و مردم لطمه بزند.

این تصمیمی است که می تواند به پیشرفت کشور، توسعه اقتصادی و اجتماعی و سیاسی آن و حرکت به سمت عدالت اجتماعی کمک کرده و نیروهای از دست رفته و پیاده شده را بار دیگر سوار قطار نظام جمهوری اسلامی کند.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پنجره
ویژه های سایه