sayenews.com

کد خبر : ۹۷۴۸
پ
تاریخ انتشار : ۰۵ مهر ۱۳۹۵ - ۱۲:۴۱
بازیگر فیلم سینمایی «شیار ۱۴۳» در نشست تحلیل تجربه بازیگری در گونه دفاع مقدس با بیان اینکه حق این فیلم ادا نشده است، گفت: با ایفای نقش الفت در «شیار ۱۴۳» توانستم مادران شهید را بیشتر بشناسم و هرچه آنها را بیشتر شناختم، احساس کوچکی بیشتری کردم.
به گزارش سایه، نشست تجارب بازیگری در فیلم «شیار ۱۴۳» عصر روز گذشته، ۴ مهرماه در سالن شماره ۳ پردیس سینمایی ملت برگزار شد. مریلا زارعی، بازیگر فیلم «شیار ۱۴۳» در ابتدای این جلسه از مخاطبان خواست تا حدس بزنند در داخل جعبه‌ای که همراه خود آورده است، چه چیزی قرار دارد. وی درباره فیلم سینمایی «شیار ۱۴۳» گفت: این فیلم توانست به قلب مخاطبان در ایران نفوذ کند و فیلمی فراتر از فیلم‌های معمول سینمای ایران است که صرفاً مشکلات اجتماعی را بیان می‌کند. اگرچه این فیلم‌ها هم قابل احترام هستند و مخاطبان خاص خود را دارند، اما «شیار ۱۴۳» به دلیل این که قصه مادری را روایت می‌کند که طی جنگ تحمیلی از نقطه انتظار به یقین امید و ایمان می‌رسد و درست در جایی که رادیو را از کمر باز می‌کند و همان زمان پیکر فرزندش را به عنوان عزیزترین مرد زندگی‌اش در آغوش می‌کشد، اثرگذاری بیشتری دارد.

وی با بیان این که بازی در همه گونه‌های سینمایی را تجربه کرده است، افزود: بازیگر در همه گونه‌های سینمایی باید از جان مایه بگذارد، اما سهم من در «شیار ۱۴۳» فراتر از کارهای دیگرم بود، زیرا معمولاً در سایر فیلم‌ها بازیگر خود را از منظر یک نقش می‌بیند و به جامعه اطراف توجه می‌کند. به تبع برای شناخت بهتر نقش باید با خصوصیات آن آشنا شود. این آشنایی قطعاً از طریق کتاب و مقاله اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه باید تجربه‌ای ملموس باشد.

این بازیگر همچنین ادامه داد: دارایی الفت در «شیار ۱۴۳» دم‌دست نبود که به راحتی آن را به دست آورم، بنابراین من بیش از آن که با مادران شهدا صحبت کنم، ذهن و روح و روان خود را بیدار کردم، چون حوزه دفاع مقدس را حوزه‌ای شهودی می‌دانم. ایمان داشتم برای بازی این نقش باید از تجربه ۱۸ سال بازیگری‌ام استفاده کنم. از این رو طبق عادت همیشگی‌ام برای بازی در هر نقشی یک موسیقی در ذهنم نقش گرفت، اما هر آنچه موسیقی در ذهنم داشتم، مرور کردم و دیدم به الفت نمی‌خورد. من الفت را در سجاده نماز پیدا کردم. به نظرم حق مطلب درباره فیلم «شیار ۱۴۳» ادا نشده است و تحلیل فنی و تکنیکی درباره این اثر چندان درست نیست.

زارعی ادامه داد: به نظر من روح دمیده شده در «شیار ۱۴۳» به حرمت خون شهداست. ما هزاران مادر شهید داریم که با یک زنگ تلفن به شوق می‌آیند. این نقش برایم شوخی‌بردار نبود و هر آنچه در چنته داشتم به کار گرفتم. حال من باید مثل حال الفت می‌بود. برای بازی این نقش من هم انتظار کشیدم و با الفت پیر شدم. من این نقش را با زبان روضه در دمای ۵۰ درجه بازی کردم و اساسا روضه برایم معنای دیگری یافت. آبروی این نقش برایم بسیار مهم بود. بعد از آن هم مورد لطف مردم و منتقدان قرار گرفتم. جنگ تحمیلی تمام آرزوهای الفت را گرفت و با یک دار قالی تنهایش گذاشت. داری که با رج زدن بالا نمی‌رفت و در نهایت با بازگشت عزیزش کامل شد. برای بازی دوباره در نقشی شبیه الفت به ۲۰ سال زمان برای تمدد روحی و قلبی نیاز دارم، چراکه همه دارایی‌هایم را برای الفت به کار بستم.
وی با اشاره به اهمیت نقش الفت در دیده شدن «شیار ۱۴۳» تاکید کرد: به نظرم این حال الفت بود که «شیار ۱۴۳» را جان بخشید و از شکل تله فیلم آن را خارج کرد، چون قصه‌هایی نظیر این را قبلاً در تلویزیون دیده بودیم. خمیدگی الفت که کارگردان با آن مخالف بود به دلیل بار سنگین انتظار بر بدن او دیده شد.

زارعی با اشاره به دغدغه‌اش برای فیلمسازی در گونه دفاع مقدس اظهار کرد: من مدت‌هاست دوست دارم فیلم بسازم. درباره دغدغه‌های اجتماعی که دغدغه من هم هست، اما هرچه فکر می‌کنم احساس می‌کنم هیچ کدام این‌ها هم‌وزن دغدغه داشتن درباره روایت زندگی زنی نیست که سه بچه‌اش را در جنگ از دست داده است.
وی با بیان این که بازیگری حیطه مقدسی است، ادامه داد: اعتراف می‌کنم اگر همین حالا بخواهم در «شیار ۱۴۳» به همان شکل بازی کنم، نمی‌توانم، زیرا عنصر خلاقه یک بار بر بازیگر وارد می‌شود و قابل تقلید و تکرار نیست. در دو سه سال اخیر دیدم که درباره شیار ۱۴۳ از منظر تحلیلی بسیار صحبت می‌شود. خدواند نرگس آبیار را بسیار دوست داشته که چنین قلم و تاثیری به فیلمش عنایت کرده است. ان‌شالله که خداوند باز هم دوستش داشته باشد و فیلم‌های تاثیرگذار دیگری بسازد و به من هم توفیق بدهد الفت را بار دیگر در سینما تکرار کنم.

زارعی در پایان با باز کردن جعبه که در آن تربتی از محل نبرد یک شهید تفحص شده قرار داشت، عنوان کرد: من با این خاک مانوس هستم و همه ما به این خاک مدیون هستیم. خاکی که استخوان شهدایمان را استتار کرده است. خاکی که مادران چشم انتظار بر آن سجده می‌کنند. من افتخار می‌کنم که خداوند به من توفیق داد به واسطه ایفای نقش الفت «شیار ۱۴۳» مادران شهید را بیشتر بشناسم و هرچه آن‌ها را بیشتر شناختم، احساس کوچکی بیشتری کردم.

منبع: ایکنا
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پنجره
ویژه های سایه